محمد رادينمحمد رادين، تا این لحظه: 21 سال و 3 ماه و 29 روز سن داره

خاطرات من و رادين

بازدیداز موزه حیوانات شیراز درتاریخ 27/11/1390

امروز من وشماوبابایی صبح با هم رفتیم موزه حیوانات که در انجا حیوانات رابه طور خیلی جالبی خشک کرده بودندجالبتر اینکه شما بااینکه اطلاعات زیادی در رابطه با حیواناتی که انجا بود نداشتی میگفتی بابا از من فیلم بگیر تا درباره حیوانات اینجا توضیح بدهم بعد به شکل جالبی یواشکی از من اسم دقیقشونو میپرسیدی و مثل گزارشگرهادرباره شان توضیح میدادی همه افراد انجا نگاهت میکردندوتعجب میکردن بابایی هم به طور جدی ازپسر پروفسورش فیلمبرداری میکرد امروز باران شدیدی می باریدوماتا ساعت 8شب بیرون بودیم وتو ماشین خوابت بردوقبلش میگفتی چقدر میگردید من درس دارم نگو اقا رادین خوابت گرفته بود البته به خوش خوابی معروفی که مثل بابایی هر موقع اراده کنی می خوابی راستی درس...
27 بهمن 1390

اشنايى

من و بابايى از دو شهر مختلف هستيم و به طرزجالبى با هم اشنا شديم وخاطرات شيرينى با هم داريم ودوران فراموش نشدنى كه وقتى به ياداون روزهاى خوب ميافتيم هردوى مادوست داريم كه اگرمى شدبازهم به ان روزها برگرديم البته عزيزكم الان هم با وجود نه سال زندگى مشترك ذره اى از علاقه ما به هم كم نشده و روز به روز به هم وابسته تر ميشويم مخصوصا كه من در اين شهر غريب هستم وفكر ميكنم من بيشتروابسته به بابايى شده ام سرت رادرد نياورم وحاصل اين عشق زيباتوعزیز دلمی                                  &nbs...
26 بهمن 1390

گم شدن رادين در بازار بندرعباس

هر موقع ٢٢بهمن ميشه و ياداون روز ميافتم دنياتوى سرم خراب مى شود چه روز بدى بود پدرو مادروبرادروخانم برادرهمسرم براى تعطيلات امده بودند منزلمان فرداى ان روز تصميم گرفتندكه اول به بازار بروندوبعدشام ببريم اب گرم گنو عزيزكم اون موقع شير پاستوريزه ميخوردى وبابايى به خاطراينكه سرگرم مهمانها شد يادش رفت برايت شيربگيردالبته چون براى اولين بار بودكه پدرومادرش به بندرعباس امده بودند كمى دستپاچه شده بودويه كوچولو از من وتو غافل شده بوداون موقع نانايى شما يك سال و هفت ماهت بودونوپا و شيطون بودى بعدازظهر كه شد همگى با هم رفتيم بازاراوزيها تا مهمانها خريدكنندمن ومامان جون وزن عمو مريم پشت سرشماوبابايى واقا جون وعموبوديم باباوعموواقاجون رفتندداخل يه مغازه...
26 بهمن 1390

تجربه های .......

امروزدلم نیامد از شیطونیات ننویسم صبح که با بابایی رفتی مدرسه وقتی که برگشتی یه پرتقال گنده روی پیشونیت سبز کرده بود(بخاطر اینکه  بایه شیطون کلاس اولی مثل خودت در هنگام دویدن تصادف کرده بودی)و دندونت هم لق شده و چیزی نمی خوری ...
26 بهمن 1390

محل تولدت

من بعداز سه ماه كه ازمكه امدم متوجه شدم كه بايدمنتظريك كوچولو در زندگيم باشم البته ناگفته نماند كه عاشق پسر بچه هاى يك كم شيطونم ولى به خاطر اينكه وزن گيريت خوب بود من خيلى شكم بزرگى داشتم وهمه مى گفتنددختر هستى ولى بعداز چهارماه كه رفتم سونوگرافى وفهميدم بچه ام پسر پله هاى درمانگاه را دوتا يكى پايين مى امدم خلاصه مااول به خاطرشغل بابايى رفتيم محموداباديكى از شهرهاى استان مازندران وبه مدت شش ماه انجا زندگى كرديم وچهار ماهه بودم كه منتقل شديم جم ودو هفته مجبور شديم طبقه بالاى خانه اقاجون شيرازى به قول الان خودت بمانيم كه در اين مدت مامان جون شيرازى پدرش به رحمت خدا رفت وخاله مريم دختر خاله مامان جونى أمد منزلمان تا در چيدن جهيزيه و سيسمونى ب...
17 بهمن 1390
1